เล่าประสบการณ์....

posted on 09 Feb 2008 15:41 by yorugawa

ครั้งหนึ่งนานมากแล้ว เกิดเหตุการที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นในชีวิตของโย

สิ่งที่ตามมาคืออะไร...?

มันก็คือ ไร้ความรู้สึก...ไร้ซึ่งความคิดที่ว่าเรายังมีชีวิตอยู่...

ไม่อยากทานอะไรเลย เอาง่ายๆ....

ก็เลย....ไม่ได้ทานอะไรไป....สามวัน...

(น้อยไปมั้ยสำหรับคนบางคน ที่เค้าเคยทำมากกว่านี้.....)

(ออ...ขอบอกว่า...ไม่ต้องมาอวดว่าทำได้มากกว่านี้นะคะ เพราะ ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจ...)

ที่ไม่ทานอะไร 3 วัน ก็คือ ไม่ได้ทานจริงๆแหละคะ แต่ก็มีน้ำดื่มเวลากระหายเท่านั้น...

ท้อง...ก้ร้อง แต่ไม่อยากทาน กลับถึงหอก็ นอนร้องไห้...ต่อไป.....

ใครถามบอกว่า "ไม่เป็นไร...." แล้วก็ยิ้ม....

ท้องร้อง บอกไม่หิว เพื่อนชวนไปทานข้าว บอกไม่หิว กลับหอ ร้องไห้

เป็นแบบนี้สามวัน จนเพื่อน....พาไปทานข้าว....

ได้ข่าวว่าข้าวมื้อแรกในสามวันนี้ก็คือ.....ข้าวขาหมู....จานโตๆ....

ทานเสร็จกลับหา...........อ้วก...........หมดเลย...

หมดท้อง......นอน...ร้องไห้....

หลังจากนั้นก้ไม่ทานอะไรอีก...เพราะกลัว....จะอ้วกอีก.....

ข้าวเช้าไม่ทาน ข้าวเที่ยง....ไม่ทาน....พอข้าวเย็น เพื่อนชวนไปทาน

กลับมา...อ้วก.....

เป็นแบบนี้อีกสามวัน.....

แล้วก้กลับมาทานข้าวได้สามมื้อ.....ช่วงแรกๆก็อ้วก....

พอหลังๆเริ่มดีขึ้น

แล้วก็กลับมาเป็นปกติ.....

 

ขอขอบคุณ.....

เพื่อนที่ยัดเยียดให้ทานข้าว......

ลุงที่เป็นกำลังใจให้เสมอ......

ขอบคุณคะ.......จบ

คิดอะไรบ้าบอนะเรา

posted on 03 Feb 2008 10:17 by yorugawa

ช่วงนี้เกิดอาการเหงาไม่มีที่สิ้นสุด........

อยู่กับเพื่อนยิ้มไว้ๆ

อยู่คนเดียวก็เหงายังไงไม่รู้แฮะ....

ชอบคิดฟุ้งซ้าน ตอนนี้เหมือนปัญหาบ้าบอโถมเข้าใส่จน...ไม่อยากลุกจากที่นอน

ตื่นเช้ามาเปิดเพลงเอาซาวเบ้ายัดหูไว้ เปิดเพลงดังๆให้สมองไม่ต้องคิดอะไร

ตื่นเช้ามาก็นอนร้องไห้ ยังคิดอยู่ว่าจะยอมแพ้กับชีวิตนี้ดีมั้ย

อยากหาใครสักคนมาคุยด้วย แต่กลัวว่าคนอื่นเค้าจะรำคาญ

ปัญหาของคนอื่นก็มีมากพอแล้ว เรายังเอาปัญหางี่เง่าของเราไปใส่หัวเค้าอีก...

ทำยังไงดีหละคะ.......

คำถามอีกอันที่อยากรู้ก็คือ....

เมื่อก่อนโยเป็นคนที่คิดว่าความรักมันสวยงามเสมอ คนสองคนรักกัน มีความรู้สึกดีดีให้กัน

เคารพซึ่งกันและกัน ซื่อสัตย์ จริงใจ แต่หลังจากมีปัยหาอะไรเกิดขึ้น....


โยควรจะเปลี่ยนความคิดนี้ดีมั้ย

ความรักเป็นสิ่งโกหกเหรอ? เราควรจะรักคนหลายๆคนในเวลาเดียวกันใช่มั้ย

เราควรจะโกหกคนที่เค้ารักเราใช่มั้ย

จะเชื่อสิ่งที่ตัวเองเชื่อมาแต่ก่อนแล้ว หรื่อเชื่อสิ่งที่ตัวเองเคยเห็นและเคยเป็นมา


การเป็นผู้ใหญมันยากจัง จะต้องตัดสินใจอะไรมากมาย

อายุจะ 20 อยู่แล้ว ยิ่งโตขึ้น เหมือนยิ่งเหนื่อยมากขึ้น

ปล.จากเมื่อก่อนที่อยู่คนเดียวมาจนชิน...ไม่กลับว่าจะได้อยู่คนเดียว
      ยิ่งชอบด้วยซ้ำเวลาอยู่คนเดียว....แต่ตอนนี้สิ...ไม่กล้า แม้แต่วินาทีเดียว
      ร้องไห้จนเป็นกิจวัตร

ปล.2ขอโทษทุกคนนะคะ ที่มาบ่นอะไรมากมาย แต่ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน...

    ยังไงถือว่าแชร์ประสบการณ์ความรู้สึกก้แล้วกันนะคะ....


ขอบคุณคะ

โยทำไมชอบหาเรื่องมาให้ตัวเองเจ็บแบบนี้นะ....

 

ทำไมถึงได้โง่เง่าอะไรแบบนี้

 

ทั้งๆที่รู้ว่า ทำแบบนั้นลงไปแล้วมันจะทำให้ตัวเองไม่สบายใจ...

 

แต่ก้ยังทำ...แล้วตัวเองที่เจ็บแสยใจ

 

ไม่อยากเปเนคนดีที่บอมให้คสอื่นมาทำแบบนี้ใส่

 

แต่กลับกลัวว่าเราทำอะไรไม่ดีลงไปแล้ว คนที่เจ็บที่สุดคือเรา

 

ทำไมกันนะ ไม่เข้าใจตัวเอง

 

ไม่เข้าใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ