ELT บททดสอบ

posted on 12 Aug 2012 20:09 by yorugawa in ELT
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
ข้าจะบอกก่อนว่า...ข้า...บรรยายฉากบู้ไม่เก่งนะ= = //ทำใจ
 
 
 
เอาหละ เริ่มหละนะ
 
 
 
 

สวัสดีคะ มาส่งภารกิจที่ คาอ์ส ลูกชาย ได้รับมาจากท่านสาลี่....


หลังจากการสัมภาษณ์ที่.......เอ่อ.....ลืมๆมันไปเถอะ เอาเป็นว่าลูกเรามันคนซื่อ...

 

ท่านสาลีได้บอกไว้ก่อนจะจบการสัมภาษณ์ว่า...

“ตอนนี้มันมีพวกโจรออกอาละวาดในหมู่บ้านทางตอนเหนือ ข้าอยากให้เจ้าไปปกป้องและคุ้มครองพวกคนในหมู่บ้านและพร้อมช่วยเหลือในแบบที่เจ้าสามารถ...//ยิ้มวิ๊งๆ”

 

เอาหละจะให้คาอ์ส เล่าถึงเรื่องที่ไปทำมา หลังจากได้รับภารกิจ...

 

คาอ์ส – ข้า....//ชี้ตัวเอง....อ่า....ข้าไปที่หมู่บ้าน..ยืนเฝ้ายามที่นั่น 3 วัน 3 คืน....แต่ก็ไม่มีขโมยอะไรนะครับ....//หน้านิ่งๆ....อากาศร้อนพอสมควร...แล้วก็...

ผปค – เดี๋ยวๆ = =....ทางเหนืออากาศน่าจะเย็นๆสิ...

คาอ์ส - ......//มองแม่....ก็ข้า....//หยิบเข็มทิศมาให้แม่ดู.......ข้าเดินตามสิ่งนี้...

ผปค – คาอ์ส......= =...ไอนี่มันเสียแล้ว......//มองเข็มทิศที่ชี้ทิศตรงกันข้าม...

คาอ์ส - ...........//มองแม่......//มองเข็ม......//เก็บใส่กระเป๋า

ผปค – แล้วจะทำไงเนี๊ยะ ออกไปตอนนี้เลยได้มะ= =....

คาอ์ส - ....ตอนนี้เหรอครับ....//มองนาฬิกาโบราณ...ก็ได้ครับ.........

ผปค - ...= = และแล้วเราก็มาด้นสดกันเลยดีกว่า.....

 

คาอ์สเดินทางมายังหมู่บ้านทางเหนือโดยวิธีการที่เคยลำเรียนมาแต่สมัยยังเป็นชาวนา คืนนี้ท้องฟ้าเปิด มองเห็นดวงดาวได้อย่างชัดเจน แม้พระจันทร์จะมีเพียงเซี่ยว แต่แสงดาวก็นำทางเขามาอย่างปลอดภัย...

 

คาอ์สเดินเข้าไปในหมู่บ้านแรกที่พบ เดินตรวจตราดูสักพักก็พบว่าชาวบ้านในหมู่บ้านก็จัดเวรยามไว้สอดส่องดูแลหมู่บ้านเช่นกัน...

“คงเพราะมีขโมยชุมจริงๆ ชาวบ้านถึงต้องทำแบบนี้.......”

คาอ์สเดินไปสักพักก็พบเข้ากับ หญิงชราคนหนึ่ง เดินอยู่ตามลำพัง จึงได้เข้าไปไถ่ถาม...ได้ความว่า หญิงชรากำลังจะเดินทางไปท้ายหมู่บ้าน เพื่อไปหาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในกระท่อมเก่าๆ เล็กๆตามลำพัง เธอเล่าว่า ทุกคนในหมู่บ้านเรียกเด็กผู้หญิงท้ายหมู่บ้านว่า “ฮารา” เธอมักจะเข้ามาขอแลกเงินกับข้าวสาร หรือเกลือเพียงหยิบมือประจำ แต่หลังจากที่หมู่บ้านมีปัญหาเรื่องขโมยขโจร ก็ไม่ค่อยมีใครออกมานอกบ้านกลางดึก หญิงชราจึงเป็นห่วงและออกมาเพื่อน้ำข้าวสาร และเกลือถุงเล็กๆมา ให้เด็กผู้หญิงที่ชื่อ “ฮารา”

คาอ์สได้ยินดังนั้นจึงตัดสินใจ อาสาจะเป็นคนนำข้าวสารถุงนั้นกับเกลือไปให้ฮาราแทนหล่อน...

 

หลังจากร่ำลากันไป คาอ์สเดินทางไปยังท้ายหมู่บ้าน เพื่อนำของไปส่งให้หญิงสาวที่ชื่อ ฮารา

 

 

ผปค – เดี๋ยวๆ แล้วภารกิจหละ!!!

คาอ์ส – ก็...//มองถุงข้าว...นี่ก็เป็นสิ่งที่...ข้าพอจะทำได้นะครับ...

ผปค - //กุมขมับ ปะๆ ไปต่อๆ

 

ระหว่างทางเป็นป่าทึบ มีเพียงทางเดินเส้นเล็กๆ และแสงดาวที่ลอดผ่านชั้นใบไม้ลงมาให้พอเห็นทางข้างหน้าลางๆเท่านั้น คาอ์สเดินไปช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง แต่แล้ว....

 

“โครกกกกกกกก”

ท้องร้อง....

ผปค - ...........= =..................................จะบ้าเหรอออ มาหิวอะไรตอนนี้!!!

คาอ์ส – ขอโทษครับ //หน้านิ่ง เดินต่อ

เสียงแมลงร้องกันระงม อากาศตอนกลางคืนของหมู่บ้านทางเหนือช่างหนาวเหน็บเหลือเกิน ทันใดนั้นเอง เสียฝีเท้าดังขึ้นจากที่ไกลๆ คาอ์สเงียหูฟัง และสามารถแยกแยะได้ว่าเป็นฝีเท้าของผู้ชาย หนักประมาณ 70 กิโลกรัม สูงประมาณ 175 กำลังวิ่งมาทางนี่พอดี ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าเล็กๆตามมา...เบา.....เบามากจนแทบไม่สามารถบอกได้เลยว่าเป็นฝีเท้าของอะไร...

 

??? – หยุดหนาก๊ะ!!! อย่าเอาโขงโขงฮาราไปเรยนะก๊ะ!!!

 

เสียงเล็กๆ แว่วมาตามสายลม ตอนนั้นเองที่ชายคนหนึ่งประกฎต่อหน้าคาอ์สในสีหน้าเหน็ดเหนื่อย กับถุงเงินถุงเล็กๆในมือ

ชายแปลกหน้า – อะ อะไรกันฟะเนี๊ยะ

ชายแปลกหน้าเห็นคาอ์สถึงกับตกใจหน้าซีดแล้ววิ่งหลบไปอีกทาง ในขณะที่คาอ์สยังคงเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าเล็กๆที่ตามมาว่าคืออะไร

 

ผปค – ไอนั้นมันโจร!! ตามมันไปแซร่!!! มัวฟังอะไรอยู่ได้ ฮร๊า!!!!

คาอ์ส – เดี๋ยวสิครับ...//เงียหูฟังต่อ

ทันใดนั้นเองเด็กผุ้หญิงร่างเล็กปรากฏตัวต่อหน้าคาอ์ส สภาพของเธอมีรอยแผลถลอกอยู่เต็มไปหมด สองแก้มเปลอะไปด้วยคราบน้ำตา ริมฝีปากมีรอยเลือดเล็กๆเปลอะอยู่

เด็กผู้หญิง – ขะ ขอ...ขอเงินโขงฮาราคืนเถอะนะกะ //ร้องไห้....ฮื้อ..........

ตอนนั้นเองก็ถึงบางอ้อ ว่าชายคนที่วิ่งผ่านหน้าไปนั้นคือขโมยที่ขโมยเงินของเด็กคนนี่ไปนี่เอง

ผปค – ก็บอกแล้วว่ามันเป็นขโมยยยย!!!

คาอ์สตัดสินใจแบกเด็กผู้หญิงขึ้นหลังก่อนวิ่งตามไปทางที่ชายแปลกหน้าวิ่งไป สายตาสองข้างสอดส่องหากิ่งไม้ที่ถูกหัก หรือเกี่ยวไปตามทางว่าชายคนนั้นวิ่งไปทางไหน หูเองยังคงเงี่ยฟังเสียงฝีเท้าที่ดังจากไกลๆ

ผปค – ขอถามหน่อยว่าจะแปกเค้ามาด้วยทำไม= =....

คาอ์ส - .....//เงียหูฟังไปด้วย.....หรือจะให้ทิ้งไว้กลางป่าคนเดียวหละครับ.....

หลังจากเดินมาได้สักพัก เสียงฝีเท้าหยุดลง คาอ์สยังคงแบกเด็กผู้หญิงที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นไว้ไม่ยอมปล่อย เขาค่อยๆเดินช้าลงจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ลำธารเล็กๆ ชายแปลกหน้านั่งพักเหนื่อยดื่มน้ำโดยที่ไม่ได้สังเกตว่า คาอ์สยืน(แบกฮารา)อยู่ข้างหลัง

คาอ์ส – ขอเงินของเด็กคนนี้คืนเถอะครับ

ฮารา – ขอกืนเตอะนะกะ ฮื้อ...

ชายแปลกหน้าตกใจกับเสียงที่ได้ยิน ถึงกับล้มลุกคลุกคลานหนี

คนแปลกหน้า - ยะ ยังจะตามมาอีกเหรออออออออ!!!

ชายแปลกหน้าชักมีดสั้นออกจากฝัก สองมือกำแน่นชี้มาที่ทั้งสองคน

“ขะ เข้ามาสิ พ่อจะเชือดให้ตายเลย!!”

เขาร้องขู่ คาอ์สไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร วางเด็กสาวลงบนก้อนหินใหญ่ ก่อนจะถอดเสื้อออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดแน่นดูแข็งแรง ผมที่ยาวสลวยลู่ลงตามแผ่นอกกว้าง

“ถ้าไม่คืน...ข้าคงจะต้องลงมือนะครับ...”

คาอ์สหน้านิ่ง ในขณะที่อีกฝ่ายถึงกับเนื้อตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า...

“อยากตายก็เข้ามาเลยยยย!!”

ชายแปลกหน้าเริ่มสติแตกก่อนพุ่งเข้าใส่อย่างไร้สติ คาอ์สยืนกางขาพอประมาณ พร้อมตั้งรับ เขามองทุกกริยาของชายแปลกหน้าได้แตกฉาน เมื่อมีดเริ่มเข้าไกล มือซ้ายฟาดปัดแขนชายแปลกหน้า จับข้อมือที่ถือมีด ก่อนใช้ขัดขาให้อีกคนล้มพับไป...

.... “เหมือนจะง่ายไปรึเปล่าครับ....”

คาอ์สหันมามองเด็กผู้หญิงที่พามาด้วย เธอเองจ้องมองคาอ์สด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชม ยินดี ความประทับใจแบบเต็มเปี่ยม

เด็กผู้หญิง – ท่านผู้มีพุระกุณ....//ยิ้มแบบซาบซึ้งใจสุดๆ เดินดุ๊กๆๆเข้ามาหา

คาอ์ส – นี่เงินของเธอสินะ //ยื่นถุงเงินที่หยิบขึ้นมาจากร่างขโมยให้เด็กผุ้หญิง...

เด็กผู้หญิง – ชะ ใช่ก่ะ //ยิ้มมมม มองคาอ์สตาเยิ้ม โขบกุณมั๊กๆเลยนะก๊ะ ที่ช่วยเอาเงินโขงฮาราคืนมา //ยิ้มเขิน

คาอ์ส - ......//แอบ งง กับคำพูดนิดหน่อย แต่ฉุกคิดมาได้ว่า เสียงฝีเท้าเล็กๆนั่น.คืออะไรกันแน่...

“ขอโทษนะ”

ก่อนจะอุ้มเด็กผู้หญิงขึ้นอีกครั้ง พามานั่งที่ก้อนหินที่ยื่นลงไปที่ลำธาร เขาเดินลุยน้ำลงไปก่อนนั่งคุกเข่าลงต่อหน้าเด็กผู้หญิง ถอดรองเท้าเล็กๆนั้น...

“ทะ ท่านผู้มีพุระกุณ....”

เด็กหญิงถึงขั้นหน้าเปลี่ยนสี มือสองข้างปิดหน้าไว้เพราะความอาย

“เท้า...ของเธอเล็กมากนะ.....”

พูดพลางวักน้ำมาล้างเท้าเล็กๆนั้น...

“แม่ข้าเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับพวกที่ทำเท้าดอกบัว...”

คาอ์สเริ่มเล่าเรื่องราวที่เคยรู้มาให้เด็กหญิงฟัง มือเองก็ยังคงวักน้ำในลำธารล้างมันไปเรื่อยๆ

“แม่ข้าบอกว่า เพื่อนของท่านก็เป็นคนเท้าดอกบัว พวกหล่อนเชื่อว่าหากได้ล้างเท้าในลำธาร จะช่วยปัดเป่าความเจ็บปวดทั้งมวนออกไปได้...”

ก่อนหยิบผ้าในกระเป๋าเสื้อออกมาเช็ดเท้าเล็กๆนั้น

“ทะ ท่านผู้มีพุระกุณ”

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินอาบสองแก้ม

เวลาเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วครู่ก่อนคาอ์สจะนึกได้ว่าต้องพาหัวขโมยไปส่งที่ที่ว่าการ...

 

“เราจะได้ป๊บกันอีกมั้ยก๊ะ...”

เด็กผู้หญิงมองด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ภายใจใจหวังเพียงจะได้พบกันอีก

“ไม่รู้เหมือนกัน...”

 

ผปค – เอ็งนี่ไม่มีความโรแมนติกเลยยยยย

เด็กสาวได้เพียงแต่มองแผ่นหลังใหญ่ที่เดินจากไปช้าๆ พร้อมกับหัวขโมยที่ถูกมัด...ทั้งคู่หายไปกับความมืด ทิ้งไว้แต่ความฝันดีดีของเด็กผู้หญิง ที่หวังว่าจะได้พบชายใจดีผู้นี่อีก...

 

 

ผปค - = =.....พลาดแล้วฮารา...

 

**ตัดบทมายังที่ว่าการ**

คาอ์สส่งหัวขโมยให้กับเจ้าหน้าที่ ก่อนเดินทางกลับ

ผปค – อ่าว...แล้วไม่คิดจะลงโทษอะไรหน่อยเหรอ...= =

คาอ์ส – ก็ให้ทางเจ้าหน้าที่จัดการสิครับ...//มองหน้านิ่งๆ

ผปค - = = เค้าจะไม่มาหาว่าเอ็งขี้เกียจเหรอ???

คาอ์ส – แต่ละหมู่บ้านก็มีทหารคอยดูแล หากเราเข้าไปก้าวก่ายมาก จะเป็นการทำให้ระบบรวนนะครับ....

ผปค – จ่าๆ....

คาอ์ส - ................โครกกกกกก //ท้องร้อง...

 
 
 
เอนทรี่นี้ไม่มีรูปเลย........ //กราบTT^TT
 
 
 
 
...

Comment

Comment:

Tweet

โคร - ไว้กลับมาแล้วผมจะทำอาหารมาเลี้ยงนะ // ยิ้ม

#2 By (●´∀`●) prii_me ☂★ on 2012-08-12 22:09

ผปค....ขอขำ.............55555555555555555555555555555555555555
/โดนชก
ซารีเอล - //อ่านรายงานกลั้นขำ....ขอบใจสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ที่ดีของเจ้า...//ยิ้มนิดๆ....จะดีมากถ้าเจ้าไม่หิวตลอดเวลา....//ยิ้ม

#1 By 玖蘭 有祐 on 2012-08-12 20:57

Code Here.